30 października 2026 ogłosiła przejęcie kierowania pracami Trybunału Konstytucyjnego, powołując się na przepisy dotyczące zastępowania prezesa przez sędziego o najdłuższym stażu sędziowskim. Wydała również zarządzenia o przerwie w wykonywaniu czynności służbowych przez prezesa TK Bogdana Święczkowskiego i wiceprezesa TK Bartłomieja Sochańskiego. Jej uprawnienie do kierowania Trybunałem oraz legalność wydanych zarządzeń pozostają przedmiotem sporu.
Życiorys
Młodość i wykształcenie
Urodziła się 1 listopada 1969. Ukończyła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2004 roku ukończyła studia podyplomowe z prawa europejskiego w Szkole Głównej Handlowej. W 2014 roku ukończyła studia podyplomowe z zarządzania w wymiarze sprawiedliwości na tej samej uczelni.
Praca jako sędzia
Po ukończeniu aplikacji sędziowskiej, w 1999 roku rozpoczęła pracę jako sędzia w sądzie rejonowym w Kędzierzynie-Koźlu. Pełniła stanowisko prezeski tego sądu od 1 czerwca 2003. 22 listopada 2006 objęła funkcję sędzi sądu okręgowego w Opolu, gdzie orzekała w wydziale gospodarczym. Specjalizuje się w sprawach gospodarczych; jest również propagatorką mediacji sądowej. W 2007 roku, łącząc funkcje, podjęła się pełnienia drugiej kadencji prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu. Funkcję tę pełniła do 30 września 2009. W 2012 roku została wiceprezeską sądu okręgowego w Opolu, łącząc pracę orzeczniczą z funkcją wizytatora oraz koordynatora do spraw mediacji. W 2017 roku została odwołana z tego stanowiska, co spotkało się z reakcją m.in. Stowarzyszenia Sędziów „Themis”. W październiku 2024 roku minister sprawiedliwości Adam Bodnar powołał ją na stanowisko prezesa tego sądu na sześcioletnią kadencję.
Wielokrotnie występowała z pytaniami do Sądu Najwyższego oraz Trybunału Konstytucyjnego.
W związku z odwołaniem ze stanowiska wiceprezeski w 2017 roku pozwała Polskę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W 2022 roku zawarła ugodę z Rzecząpospolitą Polską.
Wybór do Trybunału Konstytucyjnego
W marcu 2026 pojawiły się doniesienia medialne o jej nominacji na sędzię Trybunału Konstytucyjnego przez koalicję KO-PSL-PL2050-NL. 13 marca tego samego roku została wybrana na stanowisko sędziego TK przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Uzyskała 236 głosów za, przy 185 głosach przeciw i 4 głosach wstrzymujących się. Była jedną z sześciorga kandydatów zgłoszonych przez Prezydium Sejmu, którzy tego dnia uzyskali wybór. Do 9 kwietnia 2026 prezydent RP Karol Nawrocki nie odebrał ślubowania od niej oraz 3 pozostałych sędziów. 9 kwietnia 2026 wzięła udział w uroczystości zorganizowanej w Sejmie złożenia „ślubowania wobec prezydenta”, w trakcie której przy obecności notariusza odczytała oraz podpisała rotę ślubowania. Następnie została ona przekazana na dziennik podawczy Kancelarii Prezydenta. Korwin-Piotrowska udała się do Trybunału Konstytucyjnego w celu podjęcia obowiązków sędziego. Prezes TK Bogdan Święczkowski stwierdził, że ślubowanie wobec prezydenta nie zostało złożone, a stosunek służbowy sędziego nie został nawiązany. 10 kwietnia 2026 ponownie udała się do Trybunału Konstytucyjnego celem przystąpienia do orzekania, twierdząc, że stosunek służbowy został nawiązany po „ślubowaniu” 9 kwietnia. Skierowała pismo do prezesa TK, w którym zwróciła się o umożliwienie wykonywania obowiązków oraz załączyła kopię podpisanego aktu ślubowania z potwierdzeniem odbioru w Kancelarii Prezydenta.
30 października 2026 roku wydała zarządzenia, powołując się na funkcję sędziego zastępującego Prezesa TK oraz kierującego pracami Trybunału. Podstawą prawną tych działań były przepisy art. 11 ust. 2 w związku z art. 12 ust. 4 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulują one, że w przypadku niemożności upoważnienia wiceprezesa lub innego sędziego, Prezesa TK zastępuje sędzia o najdłuższym stażu sędziowskim i zawodowym. Miesięczne zawieszenie Bogdana Święczkowskiego i Bartłomieja Sochańskiego oparto z kolei na art. 130 Prawa o ustroju sądów powszechnych. Przepis ten pozwala prezesowi sądu (lub osobie go zastępującej) na natychmiastowe odsunięcie sędziego od obowiązków, jeśli wymaga tego powaga sądu lub istotne interesy służby.
Równolegle z decyzją sędzi Korwin-Piotrowskiej, Minister Sprawiedliwości i Prokurator Generalny Waldemar Żurek skierował do Trybunału pięć obszernych wniosków o uchylenie immunitetów. Dokumentację przekazano Annie Korwin-Piotrowskiej jako osobie kierującej instytucją.
Środowisko związane z Bogdanem Święczkowskim oraz posłowie PiS (przed budynkiem TK pojawił się m.in. Jarosław Kaczyński) uznali te działania za zamach stanu. Na oficjalnym profilu TK w serwisie X opublikowano oświadczenie o „bezprawnym przejęciu strony internetowej”. Podkreślono w nim, że Święczkowski nadal pełni funkcję prezesa, natomiast Anna Korwin-Piotrowska w ogóle nie jest sędzią TK, ponieważ złożyła ślubowanie w Sejmie, a nie w obecności Prezydenta RP. Równolegle na stronie internetowej TK opublikowano informacje w sprawie zarządzenia przerwy w czynnościach służbowych Bogdana Święczkowskiego oraz o przekazaniu przez Annę Korwin-Piotrowską informacji do Komendy Stołecznej Policji o możliwości wystąpienia zagrożeń na terenie Trybunału.
Pozostała działalność
Współzałożyła oraz była wiceprezeską zarządu głównego Stowarzyszenia Sędziów „Themis”. W 2024 roku została jego prezeską.